Umre

Umre, Müslümanların Kâbe'yi hac mevsimi dışında ziyaret etmelerine denir. Umre ziyaret demektir. Fıkhî tanımı, hac gibi bir zamana bağlı olmadan ihrama girerek Kâbe'yi tavaf, sa'y etmek, tıraş olmaktır. Umre kelimesi Kur'an ve hadiste geçer. Kur'an'da: "Haccı ve umreyi Allah için tam yapın" şeklinde olan ifade, hadiste: "İki umre, arasındaki küçük günahların keffaretidir" şeklindedir.

Cinayet: Hac veya umrede yapılması gereken ibadetin terk edilmesi, zamanında yapılmaması, ihramlıyken yasak işlerin yapılması.
Halk: İhramdan çıkış için saçların dipten kesilmesi.
Harem: Mekke ve çevresindeki avlanma yasağı olan bölge. En yakın sınır Tenim'dir.
Hıll: Harem ile mikat arası.
İhram: Normal zamanda helâl olan davranışların bırakılması. Aynı zamanda bu amaçla giyilen iki parçadan oluşan giysi.
İstilam: Her şavtta Haceri Esved'i selamlama.
İzar ve ridâ: İhram giysisi. Alt parçaya izar, üst parçaya rida denir ve beyazdır.
Kurban günleri: Zilhicce'nin 10., 11. ve 12. günleri. Bunlara Mina Günleri de denir.
Mîkāt: İhramsız geçilemeyecek sınırlara verilen addır. Zülhuleyfe, Cuhfe, Zatı Irk, Karn ve Yelemlem olarak beş noktadır.
Mutemir: Umre ziyaretini yapan kişi, umreci
Taksîr: İhramdan çıkış için saçların kısaltılması.
Tavâf: Kâbe etrafında yedi kere dönmek.
Say: Mescid-i Haram'ın doğusundaki Safa ile Merve tepeleri arasında dört gidiş üç gelişle yapılan şavt.
Şavt: Tavaftaki her bir dönüş.
Umreci: Umre ziyaretini yapan kişi, mutemir